yüreklerin en düşsüz yerinde öyle apansız kalakaldım. ben kötüyüm, erdem kimin adı... bir bıçakla rüzgâr sokarım içime, sonra iyileşeceğimi söylerim. cam kırıklarının üzerinde sevişmekten bıktım derim, az acıyı arıyordum, kendi kanımı içiyordum derim. dilsizim, babam da yok benim!
