2 kez şahit oldum.. yaşadıklarını, yaptıklarını, yıllar geçtikçe içimde mana bulan, hayranlığımı artıran duruşunu düşündükçe, o anlar geliyor aklıma.. çaresizlik, kendimi "sıfır" hissetme hali.. babamın ağlaması, şimdi düşünmesi bile çok dokunuyo.. babalar ağlamasın ya!
