the wall albümünden, waters-gilmour ortak imzalı bir şaheser. ikisi bir araya geldiğinde neler olabileceğinin tek kanıtı.. waters, hello! is there anybody out there? diye girer, gilmour there is no pain youre receding diye devam eder. şarkının solosu ise kesinlikle akıllara zarardır. tüm zamanların en iyi solusu ünvanını elinde bulunduran bu solonun, gilmour tarafından p.u.l.s.e.da kanlı canlı tekrar icra edillişi ise kesinlikle izlenmelidir. zira şarkı bitişinin akabinde üstünden kamyon geçmişe döner insan ve o nasıl bir şarkıydı ya? vay vicdansızlar vaayy! sözleri ağızlardan istemsizce dökülüverir. waters, gereksiz ve yüksek egosundan biraz ödün verebilseydi biz daha ne comfortably numblar dinleyecektik. konu hakkında ise gilmour babamız şöyle buyurmuştur:
comfortably numb, roger ve benim yeteneklerimizi birleştirip birlikte çalışabileceğimizi gösteren son örnektir.
