ön yarglarıma kurban gitmiş bir şahıs. kendisini ne haddime ise artık ikinci sınıf bir oyuncu olarak görür, karşıma çıktığı yapımlarda sallamam bile. ama -tabiki incir reçelindeki performansıyla gözlerimi kör edecek kadar ağlatan insan. söylediği şarkılar, içtiği rakılar, akıttığı göz yaşları sanki benim yerime söylemiş, içmiş, ağlamış gibi. o kadar. ayrıca müzisyen tarafına da ancak dün gece keşfedildi, tarafımdan. sevdim. bir sigara yaktım masanın üstünden alıp. hayatın melankolik yanından sıyrılmıştım, 7 ay öncesine kadar halbuki. iyi oldu.
