38.
-
korkuyorum...
o kadar ki,
kapatamıyorum gözlerimi
sabahı bekliyorum uyumak için
günün o aydınlandığı ilk vakti
yapayanlız odada ayın küçücük ışığı ve ben.
herşeyini özlüyorum senin
korkum özleminden
beni bir tek sen anladın
küçükkken korkuyorum diye ışığı hep açık unutan annem...
