2008 de türkiye-almanya maçında(hani yemilmiştik) istihbarat almıştık bölgemizde pkk saldırısı bekliyorduk. bizim tabura yanaşamadılar yemedi gitti başka karakolu taciz edip kaçtılar. gözümün gördüğü çevremizde 5 karakol saatlerce atış yaptı, üst üste okadar çok aydınlatma mermisi attıkki etraf gündüz gibiydi. bu piçler özellikle bizim sevinçli ve askerin zaafiyet göstereceği günleri seçerler. (bkz: milan vadisi)
not: o günden beridir maçlardan soğudum fenerbahçeliyim ama oturupta ne maç izledim nede şampiyonluk umrumda, çünkü adım gibi biliyorumki güneydoğuda çoğu birlik halen mevzide bu gecenin bitmesini bekliyor.
ben derimki; bu gün sokaklara çıkıpta şampiyonluk kutlamaları yapanları şehit haberleri ile kıyaslamayın terörün amacı başımızı eğmek,yıldırmak.
güneydoğuda maç izlemeye hasret kalan askerler için kutlamanızı yapın.
