final zamanı rahat çalışmak için teyzemde kalmakta olduğum vakit küçük kuzenimin bakıcısıyla girdiğim diyalogtur. mutfağa girdim kendime bir şeyler koyacağım sırada;
+öhöhö öhö öhö..
-berfumm yemekleri hep soğuk yediğinden böyle oluyorsun ısıtsana.
+önemli değil adalet teyze. yerim ben.
-ya oğlum allah korusun kanser falan olursun. ısıt nolcak.
+bir şey olmaz adalet teyze. olmam. (o kadar yorgunum ki mümkün değil açıklama yapamam)*
-bak bizim erzincan da bi çocuk vardı senin yaşlarda, geçen yaz istanbul a geldi soğuk yemek yedi yedi. erzincan a döndü, kanser olduğunu öğrendi. valla bak. şimdi geri geldi buraya tedavi görüyor. (yuhhh amk yalana bak!!) *
+hahahahahahahahha (mutfaktan kendimi nasıl dışarı atacağımı bilemedim) *
aynı hafta
+ee adalet teyze kime oy vereceksin?
-ben kimseye oy vermicem berfumm. hiçbiri beni temsil etmiyor.
+en iyisi valla..
-ben cumhurbaşkanlığı seçiminde bile oy kullanmadım. bu petavatsızlara ne vercem?
+haklısın adalet teyze. **
