(futbol seyretmeyi seven arkadaşımla, futbol seyretmeyi sevmeyen ben arasında, futbol maçı seyrederken geçen diyalogdur.) tam sıkıntıdan patlayacağım anda eski bir hocam gelmiştir ortama, ben: aaa, lan bak bu bizim eski hoca. arkadaşım: ne hocası? ben: matematik...
bir dakika sonra bir hocam daha gelmiştir.(sürekli hocalarımın gelmesinin sebebiyse maç seyrettiğimiz ortamın eski okulumun yanında olmasıdır.) ben: aaa, lan bu da benim hocam. bak lan, baaaak! arkadaş: tama.. dur .. dur oğlum.. gol olacak galiba...
arkadaşımın şu dalgın hali hoşuma gitmiş, maç keyfini bozmak, sinirlendirmek istemişimdir. bir tane, hiç tanımadığım biz yaşlarda, bonus saçlı bir çocuk gelir.. ben:aaa, bak bu da bizim eski hoca... arkadaş: lan sus!... ne hocası lan, bu mu?.. bu mu sizin hoca şimdi? siktir lan, kimi kandırıyon. ben: harbiden lan, eski geometri hocası... arkadaş: bu? ben: eveeet... arkadaş(çocuğun kabarık saçlarına dikkatlice bakarak): lan git be, ne geometrisi, tipe bak adamın kendi geometri olmuş.. ben: puhahahaha arkadaş: baksana adamın girdiği şekle...
kendisi maçı seyretmeye devam etmiştir, hiç gülmemiştir; ama beni koparmıştır, çok yaşasın...
