--spoiler--
5 defa izledim ben bu filmi, manyak falan değilim, filmden hissettiğim o baş kaldırı, o isyan, o sistematik kurgular beni benden alıyor.
yüzünü göstermeden, sadece sesiyle bir insan bu kadar hakim olabilir bir karaktere.
maskeyi öperek zevk alana natalie portman beni benden almıştır o sahnede, gerçekten önemli olan et ve kemiğin bir araya gelip uyum sağlaması değil, duyguların beden taşıp karşıya geçmesiymiş.
ve halkı korkuyla bir arada tutmanın ne kadar basit bir olay olduğunu göstermiştir bana, zamanında hasan sabbah da yapmıştır bunu, tek fark hasan sabbah 40 yıl beklemiştir, bu ise 20.neyse, konumuz bu değil.
şiddet bazen iyilik için kullanılabiliyormuş demek, ki o şiddet herkesi kendi etrafınıza getirir, siz aradan sıyrılıp gidersiniz bir de.
o isyanı her seferinde hissediyorum ve her seferinde "bir kere daha izlicem lan" diye kapatıyorum.
ve son olarak, ki adettendir;
go to work,
get married,
have some kids,
pay your taxes,
pay your bills,
watch your tv,
follow fashion,
act normal,
obey the law,
and repeat after me: i am free
