bu hayatın; ayırıp da bacaklarını, kitlenip de gözlerine, işaret parmağı dışıyla dokunmalı yüzüne.
kaypak bir sırıtışla, sık nefesle, canını yaka yaka.
önce ruhuna dokunmalı ama ırzına geçmeli çünkü hayat, bizimle hiç sevişmedi.
umutlarımız tecavüzün eseri, doğuştan sakat.
