"ben tanımıyorum."
"sen mi geldin?"
"söyle, o bize gelsin."
"öyle işte."
şimdi bu cümlelerin anne tarafından diyalog içinde nasıl kullanıldığına bir bakalım.
(kapıdan girersiniz)
- sen mi geldin?
+ üf, evet tabii ki de ben geldim. yoksa başka birini mi bekliyodun?
- tamam tamam ukalalık yapma bana. aç mısın?
+ yok, değilim. zaten ben akşam özge'yle buluşucam, belki onlarda kalırım.
- ne?! olmaz! izin vermiyorum kalmana!
+ allah allah. neden?
- öyle işte. ben tanımıyorum özge'yi.
+ e iyi akşam sen de gel, tanışırsınız madem.
- bana ukalalık yapma dedim. söyle, o bize gelsin.
(ve özge akşam gelir)
baştan aşağı mantık hatası ile dolu bir anne-evlat diyaloğu okudunuz. esenlikler dilerim.
