içimdeki baba.. gelecekten devraldığım çocukluğumu geşmişteki babaya terkederken ve bu yolculukta durmadan ilerlerken ben, aniden koskoca bir bir çınar gözümin önüme geldi ve dinlendim. sessizliğin ortasında ve bi' çıt kırıldım siyah beyaz bir sevdayla baktım durdum durmadan sana.
şimdi sen kalbi ve saçları beyaz, sevdası kordan siyah insan: daha yaşarken bile içimizde binlerce kez ölüp ölüp dirilttiğimiz sevgine ve sonsuz bir hürmetle sarıldığımız saygına doğacak milyonlarca beşiktaşlı çocukların var görüyor musun? sen: mağrur ve dik bir kaya kartalı, sen büyük efsane..iyi ki doğdun ve hep doğacaksın.
(bkz: yaşarken değeri bilinen ender insanlar).
