sıkıntılara daha fazla dayanamamış ve kendini son çare olarak belki iyi gelir diye evim dediği izmire atmıştır. izmir gezisi de pek iyi geleceğe benzemiyor çünkü burda da acayip bi sorunla karşı karşıya ve sürekli koşturuyor. eskisi gibi canlı hareketli değil hatta ruh gibi. dalıp dalıp gidiyor. onunla yarım saat vakit geçiripte iyi misin lan demeyecek yoktur çünkü bariz kötü durumda. durup durup düşünüyor deliymişçesine birdenbire kafasını sağa sola sallıyor elini dizine vuruyor dudağını yiyor ama yalvarsan birşey anlatmıyor. çok çok az anlatıyor. herşeyi iyi hoşken 2007 de hayatının seyri değişti o yıldan beri hep sıkıntılı ama son 3 ayda hastalık mastalık çıkarcak kadar kötü durumda. en kötü halleri. 3 ay önce bi haber aldı ardından başka şeyler derken adamın kimyası değişti. susuyor. her insanın sıkıntılı anları olur ve zamanla atlatılır ama birşeylerin desteği gerekiyor. işte bu adamın desteği yok. evet tanımadığı insan yok ama 3.kişilerin desteğiyle ya da varlığıyla olmuyor demekki. çok çok sevdiği iki insan var, biri ölüm için gün sayıyor diğerini tanımıyorum ama o da veda etmiş buna. zaten sıkıntılarla uğraşırken bu gibi ölümler ve terkler insanı daha da üzüyor. bugün 2 saat çay içtik bi yerde 2 saatte bir paket sigara bitirdi. sigara içiyor susuyor düşünüyor başını bişeyi haksızca kaybetmişçesine sallıyor. bu.
bunları neden mi yazıyorum, göründüğü gibi değil herşey. sözlükte rol yapıyor. oysaki hiç tahmin edildiği gibi iyi ve mutlu biri değil aksine çıldırma noktasında. isyan etmeyip nasıl susmakla yetiniyor onu bilmiyorum. gitmeyin üstüne çocugun sözlük mözlük boş iş. rahatladım valla. ayrıca en az 10 senedir tanıyorum kendisini o da en az. bu yazıya sktr lan gayet keyifli çocuk diyeceklerde aynaya baksınlar bu cocuk insanları cok kolay kandırıyor. benim kadar tanımıyosunuz.
ayrıca tanım: bir süre sözlüğe hatta genel olarak nete girmesine imkan vermediğim moderator.
