vakti zamanında merak edip öldürüldüğü Niksar/ kızıldere köyü'ne gittiğim, sıkıştırılıp da içerisinde öldürüldüğü baraka tarzındaki yapının içerisinde şöyle bir uzun uzun nefes aldığım, sonra da etrafa iki küfür savurarak barakadan çıktığım ve hakkında bir daha da konuşmadığım dhkp-c elemanı.
o gün öyleydi, bu gün ise büyük oranda anlamsız bir davanın peşinde koşmuş ve ölmüş insandır benim için. kimilerine göre ise hala insanlığın en büyük davasıdır içerisinde bulunup can verdiği dava. bilemiyorum belki biraz sivriydiler, bazı şeyler paralel olabilirdi ama bunlar zurnanın zırt dediği noktalarda aşırıya kaçtılar. idellerinin götürüsü getirisinin çok ötesinde isi vesselam..
(bkz: o günden bu güne)