bu gün evden attığım hayvandır. 1 ay önce 3-4 aylık bir sokak kedisini aldık evimize. hava buz gibi falan, acıdık işte. neyse efedim besledik pakladık falan. güzel güzel geçiniyorduk. ama karakterli hayvan işte, gelemiyor "evcil"liğe. kucağımda uyuyordu kereta bu gün. bende facebooktan pokerimi oynarken ufak ufak okşuyorum gıdığını. kaldırdı kafasını suratıma bakıyor, pek tatlı duruyor afacan. neyse yaklaştım biraz, seviyorum falan. bu orospu çocuğu yüzüme patiyi çakıp, burnumu kemirmesin mi! yaklaşık 10 dakikalık bir dayağın ardından götürdüm evden 1 km uzağa bir yere atıverdim yavşağı. yanlış anlaşılmasın, adı yavşaktı. bu olaydan şu sonuca ulaştım; kediler köpeklerden zeki, karakterli hayvanlardır. fakat ben ev arkadaşı değil, evcil hayvan istiyorum. dolayısıyla tüm kedilerin amına koyim.
