Amcamin argumani tam bir yuvarlak... * Argumanlarini kisaca izlersek...
1) Her seyden suphe edilebilir, su anda gorduklerimiz duyduklarimiz, okuduklarimizin hepsi ruya olabilir ve farkinda olmayabiliriz. Hatta bir seytan tarafindan kandiriliyor da olabiliriz... O zaman objeler bize cevap veremez...
2) Farkinda oldugum tek sey kendi dusunce yetim. Kendi bedenimin varligindan emin degilim ama zihnim dusunup bunu sorgulayabiliyor. O zaman bedenimin disinda bu dusuncelerin gercklestigi bir yer olmali. O zaman ben kendimi dusunen bir sey olarak tanimlayabilirm. Ve dusundugum surece varim o zaman, dusunuyorum oyleyse varim...
3) Dusunceler tek gerceklikse, cevaplarim icin dusuncelere odaklanmaliyim. 3 farkli dusunce var, form, yargisal ve duygusal. Duygusal dusunce bana ait, yanlis olamaz... Formlar da yanlis olamaz, nitekim bir hipogrif bir at kadar form... O zaman hatali tek dusunce yargilar. O zaman formlar yargilardan daha ustundur. Hic bir sey yoktan var edilemez, yer yaratan, yarattigi seyin potansyelini icinde tasir. mesela, enerjisiz isik uretilemez. O zaman butun var olan yargisal dusunceler formlardan gelmek zorundadir. Formlar daha kapasiteli formlardan gelmek zorundadir. Insan oglu sonsuz kavramina kendisi ulasamaz. (1+1+1+...+1) diye gitmeye calisirsaniz bunu sonsuza dek surdurursnuz, o zaman sonsuz kavrami disaridan gelmek zorundadir. Sonsuz kavramini bize verebilecek tek sey de sonsuz bir varliktir, o zaman sonsuz, guclu iyi ver gercek tanri vardir...
4) Tanri aldatmaz, o zaman etrafimda gordugum her sey gercektir... Kendi hatalarim, daha mukemmel bir sey olan ozgur iradeyi dogurur. Bu yuzden her seyi tanri gibi mukemmel sekilde goremeyiz...
5) Tanri mukemmelse o zaman kesin bir sekilde gordugumuz her sey gercektir. Ben tanrinin matematiksel ispatini yaptim, o zaman tanri gercek...
6) Bu durumda materyal dunya da gercektir, ancak bizim bilincimiz bedenimizden ayri bir varliktir. Cunku o dusunur...
