hazırlıkları yapıyoruz, kolalar cipsler alıyoruz, ekran başında bekliyoruz. saati geçiyor azıcık, olabilir diyoruz ve beklemeye devam ediyoruz. sonra program başlıyor "makinanın makinisti okan bayülgen" seslerini duyuyoruz, heyecan yapıyoruz. sonra konuklar geliyor, hüsrana uğruyoruz. özellikle son zamanlarda mizah anlayışı yerlerde sürünen, espri kaldıramayan, egoları tavan yapmış sözde sanatçılar geliyor programa. hayatta yapmayacağım şey, program bitmeden kapatıyorum televizyonu artık. öyle sıkıyor. böyle gitmeye devam ederse okan seyirci kaybedecek gibi.. *
