eski türk edebiyatına giriş sınavı olacaktır. sınav sistemi şöyledir ki iki kitaptan sorumluyuzdur ve kitap açmak serbesttir. profesör anfiye asistanlarıyla birlikte gelir. sorulardan birisi şudur: ''şair avni'nin ben kelimesini hem ruh hem beden anlamına gelecek şekilde kullandığı beyitini açıklayın.'' olaylara karışmayan genç ''nereden bulacağım koca kitapta küçücük bir beyiti'' diye içinden geçirirken hoca aynen şöyle der: ''birbirinize sayfa numarası söylemeyin. önemli olan sayfayı bulmak. yoksa demişsin sayfa yetmiş dört neye yarar.'' olaylara karışmayan genç geçirir içinden: '' ulan sakın...'' ve sonuç yetmiş dördüncü sayfada o sorunun cevabı vardır. garip olan ise çoğu kişinin bunu fark etmeyip şiirleri teker teker incelemesi ve yaklaşık yirmi dakika kaybetmesidir.
hala anlam veremedim. acaba hoca ağzından mı kaçırdı yoksa bir final kıyağı mı yaptı?**
ha bi de
(bkz: böyle anlatınca komik olmadı gibi)
