eğri oturup doğru konuşalım, 20. bölümün maalesef çok kopuk olduğu, oturmadığı dizidir. çok sağlam göndermeler, komple mozaik gibi çok sağlam ve radikal sahneler vardı. istanbul-ankara göndermeleri de fena değildi ama bu bölüm maalesef güzel bir bölüm olamadı. öncelikle kurgu ve senaryoda kopukluklar vardı. istanbul sahneleri çok hızlı ve gelişi güzel çekilmiş. istanbul'daki savcı kadının içeri girişi ve konuşması amatör tiyatrolarda felan ancak olacak tarzdaydı. ercünün yakalanışı-kaçışı, sonrasındaki duygular o kadar hızlı geçildi ki, sanki bir hafta öncesinin özetlerini izlemiş gibi hissettim. harun'un manitasına ise hiç girilmese bu hafta daha iyiydi. istanbul'dan ne malzemeler çıkardı oysa. hayalet bizans'a gidiyoruz deyince baya bi umutlanmıştım.
eczaneden kondom alma olayı da çok zorlama olmuş. bunca olumsuzluğa rağmen güzel tarafları çoktu tabi dizinin ama efsane bir bölüm beklerken böyle kopuk ve hızlı çekim bir bölüm üzdü. yapcak bişey yok, artık önümüzdeki maçlara bakacağız.
son olarak bi lafım da angaralı bebelere: yahya kemal üstadımızın "ankara'nın en çok istanbul'a dönüşünü seviyorum" kapağını 10 behzat ç. çıkartamaz, rahat olun*
