her ne kadar lakırdı geyik olsun zaman geçsin diye bakılsa da kalbi temiz insanların tutturduğu kaçınılmaz gerçektir.
başıma gelen olay şu şekildedir. mahalle esnafından biri o sıralar beni cam arkasından kesmekte ve bende olay büyümesin ailem rahatsız olmasın diye tabi gönlümde olmadığından görmezden gelmekteyimdir. kahve falı bakan teyzem;
- aa zırva ne desem şimdi burda bi adam var.
+ ee teyze?
- ya bu adam seni uzaktan izliyo çevrenden biri
+ nasıl yani? yok canım.
- yok yakında ama uzak duruyosun.camın arkasından bakıyo gibi.
+ hehe yok canım artık.
* kızım noluyo bu sakın şu arka sokaktaki bilmem kim olmasın!
- yok artık artık anne!(yuh lan)
+ ay yok artık o mu bu ne yoksa!
- siz benim ağzımı mı arıyorsunuz hayırıdr ne iş?
+ yok teyzem valla fal!
* hayırdır kızımvarsa bişi bilelim çıkıyo bak!
- ?!?!
