Paulo coelho'nun "zahir" isimli romanında şöyle bir cümle geçer:"...beatles'i ilk kez dinleyinceye kadar bir işçi sınıfı kahramanı gibi hissediyordum kendimi." bu cümle çok etkilemişti beni ve şunu düşünmeme sebeb olmuştu: özelde beatles, genelde ise müzik/sanat, insanın düşlerini bağımsız kılar.
