filmden öğrendiğimiz şey; her memleket kendi aksanıyla kendi dillerini konuşur, farklı dili konuşan insan, aksanı sayesinde hemen farkedilir.
bir de 3 öyle işaret edilmez, edilirse böyle nalları dikersiniz.
shosanna'nın nalları dikmesine ramak kala dağda bayırda heidi misali kaçışı ve son nefesindeki varyasyonları dikkat çekiciydi.
aldo; amerika'nın bir yerlere demokrasi götürme alışkanlığını vurguladı sağolsun. italyanca konuşma çabaları takdire şayandı.
eli roth yani donny'nin psikopatlaştığı sahneler de başarılıydı.
sıkıcı bir savaş filmi olmaması sebebiyle izlemeye değer. müzikleriyle de altyapı oldukça beslenmiş.
brad bu sözüm de sana; yaşlandın ben sana söyleyeyim.
