yaşıtlara nazaran çok daha fazla yaşanmışlık sığdırmıştı küçük dünyasına. belki de bu yaşananlar sayesinde ayakta kalmayı başarabilecekti. kendisinden çok düşündüğü aslında küçük kardeşiydi. " bu kadarını kaldırabilir mi?" diye söyleniyordu. ancak farkında olmadıkları başka bir şey daha vardı; felaketler yeni başlıyor, gecelekte olacak olanlara nazaran bu günleri dahi arayacaklardı.
birden iphone 4 'ü çaldı, arayan numara annesinindi,. ancak nasıl olurdu, annesi ölmüştü.
korku ve endişe bütün bedenini sarmış, titreyen bir ses tonuyla cevap verdi çağrıya.
-alo
-alo kızım!
-anne! ama nasıl olur
-biliyorum kızım açıklaması çok zor. daha sonra açıklamaya çalışacağım kızım şu an fazla kontörüm yok.
- kapat ben arıyim anne, ben de bedava dakikalar var
"sus bi mına koyim beni dinle" dedi annesi
" tamam anne anlat dinliyorum" dedi sertap çaresizce.
-kızım, baban o orospuya kaçtı ve senden onu bulmanı istiyorum
sertap şaşırmıştı " hangi orospu anne " dedi,
"senin o yakın arkadaşın pakize değil" dedi annesi
sertap anlamıştı hangi orospudan bahsettiğini.
-evet annecim biliyorum, benden ne yapmamı istiy ! ! !
- dıt dıt dıt
-alo? alo anne? a? hay mına koyim kapanmış.
sertap geri aradı annesini ancak telefonu kapalıydı. murphy yasaları devreye girmiş, annesinin hem kontörü hem de şarzı bitmişti.
"damn it! ne yapıcam şimdi" dedi sertap. o sırada kardeşi yanına gelmişti, ve ona şöyle bir şey sordu;