bir zamanlar iç titretmiş, şimdiyse nefret uyandıran iki kelimeden ibaret, dışarıdan bakınca insanı andıran şey! başlığı her görüldüğünde, "aha, bir şey daha yazayım da öfkemi biraz daha kusayım" düşüncesini akla getiren, kazıkçılar kralı, anatomik olarak insan. yeni sevgiliyle potansiyel kavga konusu. kaybolmayan sakız, eskimeyen sevgili istiyoruz haykırışlarının sebebi. asla dost olunmayacak kişidir. biraz krolaşmak gerekilirse: güle başka bir isim versen farklı kokar mı?
"bu benim hayatım" adlı tiyatro eserimde yer alan figuran, kimi zaman kızarak kimi zamanda özleyerek hatırlasamda onlara çok şey borçluyum, hepsi bana ilham verdiler.
yani kısacası, ağza almaya değmez.
ne ofsayt bi cümle oldu bu böyle...
