bu benim girdiğim ilk finaller, daha önce hiç böyle bir duygu yaşamamıştım. abilerimle ablalarımla dalga geçer, içten içe onları kınardım ne var yani 2 haftacık çalışmak zor mu geliyor diye. ama gördüm ki, bütün kınamalarım kat be kat fazlasıyla geri döndü.
2haftadır ot gibi yaşıyorum, dışarı çıkamıyorum, aklımda sınavlar, çalışmasam bile evde oturmak zorunda kalıyorum.
onu bırakın insani temel ihtiyaçlarımı unuttum be, afedersin tuvalete gitmeyi bile erteliyorum.
üçüncü sayfa haberi olacağım yakında, finallere çalışan üniversite öğrencisi masanın başında kendi pisliğinde zehirlenerek öldü.
nokta.
