şu dilimi arılar soksun ya, napıcam bu kadar gafı nereye götürcem bilmiyorum. iş dönüşü manava uğranılır,ve olaylar gelişir.
-iyi akşamlar.
-iyi akşamlar buyur abla.
-soymadan yiyebileceğim ne var ?*
kısa bir sessizlik sonrası ben kırmızılaşmaya başlarken manav da kendini toparlayıp gülme isteğini bastırmaya çalışırken kekeleyerek cevap veriyor.
-elma var abla.
-ee şey tamam tamam olur.
öleydim o an sözlük, tembel biri olduğum için meyvayı bile soymaya doğramaya üşenen biriyim ama bunu kalkıp sesli düşünmenin ne anlamı var be kadın ? adam ne anlasa yeri. millet daha çok bıyık altından güler.
