ankara'nın bir köyünde adam evlenir ve elbette ilk gece de anne babanın evinde yaşanmaktadır birlikte yaşanacaktır çünkü ancak o gece taze kayınvalide komşu evde yatmaya gider ancak %80 akıl noksanlığı bulunan oğlunu evde bırakır. ertesi sabah evdeki tüm sesleri aynen duymuş olan deli kardeş annesini kahvaltı masasında görür görmez ben de evleneceğim diye tutturur zor bela zaptederler ve sonunda karşı köylerden birinden yetim kalmış besleme bir kız bulurlar evlendirirler çocuğu. aslında deli oğlanın annesi beslemeyi kendi evine almıştır hizmetçi de etmek maksatlı. yoksa oğlundan koca olarak hayır gelmeyeceğini düşünmektedir. ilk gecelerinde yattıktan bir kaç saat sonra deli damattan ikinci kez kayınvalide olan anne şu sözleri duyar; "gız aney ben çoh yoruldum öldüriy beni bu garı gel ızcıh da sen yat bunlan da ben senin yatakta uyyayım kız?"
