unutmadık unutmicaz..
evet unutmicaz ne kadar öyle olduğunu idda etselerde barış abinin kalbimizin en derinliklerine bıraktığı sevgiyle yaşicaz hep.
liseden mezun olduğum yıl 3 yıl önce 29 haziran gecesi ameliyat oldum ondan önceki gece acile kaldıdılar ve hemen operasyona aldılar.çok önemli bişey diğildi apandist emeliyatı. asla ve asla unutmicam bir ana denk geldi bu olay. kader.. 2 gün sonrada taburcu oldum eve geldiğim anda barış abinin kaza haberi..3 gün boyunca hiç kıpırdamadan dua ettim onun için ama olmadı kader. isyan etmedim mi aklımdan geçti ne yalan söylim neden o neden diye. ama dediğim gibi kader. taktiri ilahi böyleymiş hepimiz için geçeli son bu. belkide ölümün gerçkliğini hatırlamamız için hem bu kadar iyi hem bu kadar örnek hemde bu kadar güzel bir insanı kaybettik. bazı olaylar vardır ya insanların ibret alması gereken barış abininkide öyle. ne söylenebilirki mekanı cennet olsun bir gün görüşüceğimize o kadar inanıyorum ki kendimi teselli ediyorum. bu dünyada karşılaşamadan o kadar çok sevdim ki onu diğer tarafta karşılaşınca napıcam acaba merak ediyorum. biliyorum eminim bundan o kadar çok insanın kalbini kazandı ki Allah onun için en güzelini en iyisini düşündü.
mekanın cennet olsun barış abii..
bir gün mutlaka görüşücez mutlaka mutlaka..
