öncelikle tanımlayalım: formamızı giyen adam.
sonra bakalım duruma; ya takımda işler kimsenin sikinde değil diye bu kadar agresif ya da agresiflik artık içine sinmiş ve bunu sürekli dışarı yansıtıyor. bu bir. gelelim ikiye; son ankaragücü maçında normalde bir kez kendini yere attığı için bir sarı kart görmeliydi. akabinde kameralar özellikle onu çekiyor bu zaten belli, hakeme ettiği sunturlu küfürü hiç savunmuyorum bile! gerçekten bir fenerbahçeli olarak üzülerek seyrediyorum.
not: burada hoca, yönetim ya da her kimse artık devreye girmeli.
devam edelim; korner atarken yardımcıya yaptığı da sarı idi, yani hatta belki de direkt atılmalıydı. bu kadar açık ve net! ben bu adamı seviyor muyum? hayır geldiğinden beri sevmiyorum, istemiyordum da gelmesini. ama iyiyse iyi, kötüyse kötü derim, dedim de hep! sonuçta bizim oyuncumuz bu adam!
not 2: hakemler büyükleri kolluyor derken anadolu takımları yerden göğe kadar haklı. çünkü hakemlerimiz de standart yok. delikanlı gibi emre'yi atsa oyundan kimse ağzını açıp laf dahi edemez. ama başka büyük maçlarda başka hakemler benzerlerini aynı standart içinde uygulamaya koymadıkları için de olmuyor, olamıyor. sonuçta ne yaparsan yap biz büyükleri bir şekilde kolluyorlar. o sebeple demem o ki, hakem camiası türkiye'de sıfırdır ve bu akıl ve mantıkla da futbol ilerlemez. ne zaman cesur adamlar tüm takımlara aynı hassasiyeti gösterir ve aynı uygulamaları yapar o zaman da bizim futbol adam olur arkadaş! bunu tüm samimiyetimle söylüyorum.
ama şu da bir gerçek, tüm büyük takımların lehine ya da aleyhine verilen kararlar toplamda (sezon sonu için diyorum) en fazla 3-4 puan oynar. hepsine bir şekilde yapılıyor.
