gazeteci banu avar'ın her fırsatta "ölenin ardından konuşmak hoş değil ama..." diye başlayıp madara ettiği "gardrop atatürkçüsü" olmakla itham edilen hekim kişi. banu avar'ın saylan'a çıkışma nedeni aslında pek kadim bir meseleden ileri geliyor. attila ilhan yaşadığı müddetçe ortalıkta kendisine atatürkçü, kemalist, laik, solcu ve aydınım diyenleri "inönücü" ve "cuntacı" olmakla itham etmiştir. inönü devrinde anadolu kültür sentezinden kopulduğunu ve ilk 15 yılda oluşturulmaya çalışılan kültürün yunan latin kültürüyle boğulduğunu ileri sürmüştür ilhan hayatı boyunca. inönü'den sonra "batı batı batı" diyerek başka bir şey demeyen kendisine atatürkçü diyen zevatı rezil rüsva eder attila ilhan. işte banu avar'ın saylan'a çıkışması da tam burada başlar. avar'a göre saylan kuru bir batıcıdan, komprador bir tanzimat aydınından başka bir şey değildir.
doğu'daki kızları okutmakla filan türkiye'nin hiç bir meselesi çözülemez. türkiye'de sistem sorunu vardır. sistem sorunu da sistemin ta kendisinden kaynaklanmaktadır. kız çocuklarını okutmaya çalışırsanız onlara yardım etmiş olursunuz o kadar, az şey değildir, saygın bir davranıştır. ancak buradan bütün memleketi değiştirecek bir şey beklemek, bunu devrimci bir hareket saymak akıl işi değildir.
