uzay mühendsiliğinin çalışma alanı çok geniş hacı demişti zamanında birisi. bu birisi belki de benimdir. ya da değilimdir.
hayatta pratik zekası olan adamlar parayı kazanıyor. ama parayı kazanma biçimi de insana zevk vermeli. yani parayı kazanırken hayattan da zevk alıyor olmalı, dünyadaki tek amacın para olmadığının farkında olmalısın. trilyonları pratik zekayla elde edebilirsin ama bundan zevk alamayabilirsin.
biraz önce parayla ilgili yazdığım bütün cümleleri siktir edin bence. tamamen fakir avuntusu. sosyalizmi desteklemek de artık ne kadar gerçekçi bilemiyorum. gençlik hayalleri büyümeye başlayınca yok oluyor desem size pek yabancı bir fikir sunmuş olacağımı zannetmiyorum.
marka olmuş değerlerin isteklerimizi belirlediği şu yıllarda cahil olup hiç bir kapitalist faaliyetten haberdar olmamak mutlulukların en büyüğü, en safı olsa gerek. sebebiyet verir ki bir çobana sigara uzatıp, onunla muhabbet etmek bir önceki cümleme.
bir yazarı en çok üzen eminim ki okunmamaktır. ben üzülmüyorum okunmadığımda. bir zaman sonra ben okuyorum kendimi. kendinden bahsetmemek ah ne iki yüzlü bir soyluluktur.
kişi, öldükten sonra hatırlanabilmek için bir çok şey yapar yeryüzünde. düşününce ne kadar da akla yatkın bir fikir bu bilemiyorum. toprak seni yuttuktan sonra ego da biter, gurur da.
şu sıralar zaman satmak diye parlak bir buluşum var. altyapım yok, buna ayıracak zamanım da. dolayısıyla bütüm lidyalılar yalancıdır.
