aşk günümüz de ve dünya tarihi boyunca, asla tam kalıp içine konulamamış bir hissyattır. tarihte aşk tanımını en iyi yapmış insan zannımca shakespearedir. üstad der ki: aşıkla deli arasında hiçbir fark yoktur. bu tanımdan yola çıkıldığın da, aşkın ideolojiyi affetmesi son derece muhtemeldir. çünkü aşk insanı en uç noktalara taşır, yapılmazı yaptırır, olmazı oldurur. tarih boyunca efsaneleşmiş aşklara bakarsak bunun değişik türevlerini görebiliriz. sultan kızına aşık olan, garip çiftci çoçuğu, saraya seyisi ile kaçan prenses vs vs... yani aşk bu derece büyük sınıf farklarını örten, insanı, insani duygularla sahiplenmeye iten bir maneviyat olduğu için, ideloji farkınıda uzak ara kapatır. bir solcu, ülkücü ile aşk yaşar, bir komünist, bir kapitalistle halvet olabilir. illa ki, fikir farkı ilişki için de sorun yaratır, tartışılır, kavga edilir fakat, olgun insanlara yakışan bir sonuç çıkmalıdır ortaya. varılacak bu nokta ise; idelojisini sağlam şekilde savunabilen birey karşısındakini de, ideolojisiyle sevebilmelidir. sevgilin taksimde bağırarak komünist dergi satarken, sen ise ''ülkücü hareket engellenemez'' diye bağırabilirsin. zira aynı çatı altına gelindiğin de, iki medeni insan gibi öpüşüp koklaşıp, siyasetten uzak insanlar olunabilmelidir...
tanım: aşk ideolojiyi affeder arkadaşım...
