kanımca işini garanti etmemiş istanbul gibi büyükşehirde bunalmış son sınıf öğrencisi birçok öğrencinin hayalidir.
kanka bi çiftlik evin olacak, 2 köpeğin olacak, havası suyu temiz olacak, kendin pişir kendin ye olacak, tavuklar, ördekler, canın sıkılınca ava çıkacaksın. Ha bir de şöyle güzelinden bi köylü kızı sacda ekmek yapacak sana uff miss kokusu burnuma bile geldi bak.
tabi çiftçiyi de öldürdüler sağolsunlar, arazin olsa da çiftçi olunmaz artık. köpekleri bile besleyemezsin o gelirle. Ben şaşıyorum köylümüz nasıl kendini hala besliyebiliyor diye. Allah onların yardımcısı olsun.
çiftçiliğe halk olarak at gözlüğü ile bakıyoruz. hep çifçi fakir olur hep çiftçi ezilir hayır böyle birşey yoktur en azından benim gördüğüm kadarıyla yoktur nedenmi çünkü çiftçinin yiyecek içecek sıkıntısı fazla yoktur ne üretiyorsa onu tüketir. para sıkıntısı yoktur çünkü herhangi bir banka çiftçiye başka kimseye vermediği oranlarda faizle para verir. düzgün çiftçilik yapılırsa çiftçiliğin getirisi azımsanmıyacak kadar fazla olur. bu şartlarda üniversite mezunu bir insanın çiftçilik yapması en doğal karşılanabilecek durumlardan biridir. fakat şuda bir gerçektir ki çiftçilik en zor mesleklerden biridir.
Olur her şey olur. universite dediğin yer seni meslek sahibi yapmasından öte kendini veya ilgi alanını gelistirme fırsatı veren kurum. (Her ne kadar bizim ulkemizde mumkün olmasa da) Yani universite okuman istediğini yapmana engel değil. Ki bu devirde herkes okuyabilirken... (esenyurt, nisantaşı univ. Vs anladınız siz)
bende pazarcı olmak istiyorum (şaka yapmıyorum sözlük) haftada 3 4 gün farkli farklı yerlerde tezgah açacaksın musterilerin olacak o kalabalik o koşusturma ne bileyim sözlük hep içimdedir. Insallah olur bir gün.
çiftçilik çok önemlidir. insanlar yedikleriyle içtikleriyle yaşıyorlar. bir sanayi ülkesi olmanın başlıca gerekliliğidir bir tarım ülkesi olmak. tarımını dış yönlendirmelere kurban bırakırsan tohum diye her şeyi yedirirler sana.
eksileyen israil'de moleküler biyoloji ve genetik okuyor sanırım.
iyi bir üniversitenin dereceli mezunlarındanım, bu ülke için çalışmak isterken devlet anlayışı bünyeme uymadığı için mevsimsel tarım işçisi olarak ekmeğimi kazanıyorum. ve çok da memnunum.
öğretilenlerle türkiye'de sadece diploma sahibi oluyorsunuz, çalışarak kendinizi yetiştiriyorsunuz. hele bunu toprakla ve doğayla yapıyorsanız kendinizi yararlı hissediyorsunuz. en azından kendinize katkıda bulunuyorsunuz.
tüm bu yaşananlara rağmen hala içimde bir umut taşıyorsam, bu umudun yaptığım işle ilgili olduğuna inanıyorum.