şu an köküne kadar hissettiğim duygu. kafasızlığımdan, salt inadımdan, kararsızlığımdan, önyargılarımdan hayatımın fırsatını kaçırdım. kader diyorum, böyle olması gerekiyormuş diyorum, yaradan böyle olmasını istedi diyorum. olmuyor, teselli etmiyor hiçbirşey. onca insana kafa tuttum, bir ben biliyordum ya doğruyu. olmadı işte olmadı arkadaş. hiçbirşey bu kadar güzel ayarlanamazdı. olmadı ama, olmadı...