bu memleketten siktir olup gitmek için başlı başına bir sebep. biz hangi ara böyle bir millet olduk? bu kadar pislik olup bu kadar adileştik? yattığı yer nurla dolsun ne diyeyim abisi olacak şerefsizinde kaderi acılar içinde can verememek olsun..
gitmemeye yeminler ettiğim şehir. biliyorum büyük ne kadar laflar ettiysem bir şekilde hepsini yedim bu yaşıma kadar tek istisna ankara! bir gün bu yeminimi de yersem her sokağına hayal kırıklıklarımı saçacağım..
bir gün ayrılıcaz ya büyük kaptan, işte ben o günün taa amına koyayım emi!
ne yapıcaz biz sensiz, kimi arayacak bu gözler sahada, kim taşıyacak sahadaki ruhumuzu?
futbolcudan ötesisin benim için güzeldin hep güzel kalacaksın.
düğün yerinden geçerken dahil olmak sonra tanımadık bir sürü insanın içerisinde göbek atmak gönlünce oynamak.
insanda ne dert ne de tasa kalıyor vallahi.
bir fenerli olarak gözlemlediğim kadarıyla trabzonsporun oynadığı beşiktaşın kazandığı maç oldu. hakem 90. dakikaya daha doğrusu trabzonsporun buz gibi golünü iptal edene kadar çok iyiydi. dün ayhan bugün egemen yakışıyor mu size bu şebeklikler?
birileri tarafından çiftlik haline getirilmiş takımdır. ne kadar işe yaramaz futbolcu eskisi varsa bünyesinde barındırıyor sonra gelsin eurolar oh ne ala memleket.
mehmet topuz, hasan ali kaldırım, ibrahim toraman, olcan adın, ibrahim öztürk gibi nice yiğitlerin ebeveyleri ile bir şeyler yaşadığını düşündüğüm yardımcı vampir.
diyarbakırda 4 çocuk babası bir vatandaşımızın ramazan ayında eve geldiğinde karısının yiyecek bir şey yok demesinin ardından diğer odaya geçip kendini asması.
