risale-i nur külliyatını kendilerine rehber edinmiş olan kimselere verilen isimdir, daha açık bir ifade ile gülen cemaatine mensub kişileri ifade etmek için kullanılır. bizzat said nursi risalelerinde talebeleri için bu ifadeyi kullanmıştır, zaten kelime manası da "talebe" olduğu için bunu doğrulamaktadır...
içki içmeyen, küfür etmeyen, kimseye kötü söz söylemeyen ama ne hikmetse düzenli olarak hakaret edilen,
ve sanırım sırf bu nedenle bile doğru tarafta oldukları ispat olunan kişilere verilen genel ad.
baktığımızda müslüman olduklarını söyleyen ama kuran ı kerim okumayan; günde 8 öğün risale i nur saçmalamalarını okuyan güruhtan bireylere şakirt denir. bu bireylerle en ufak bir söyleşiye girdiğiniz anda hemen kutsal kitapları risale i nur denen zırvayı açar ve en baştan okumaya başlarlar.