rüyanızda size hala sarılıyor ve ellerinizden tutuyordur, rüya bittiğinde anlarsınız başka bir kılıkta size sarılıp elini tuttuğunu... rüya bitimi; özlemektir işte, bir saniye sonrası ise hayal kırıklığı...
özlemek; geçmişe ait değil, geleceğe ait bir eylemdir.
artık yok diye üzülmez, bir daha olmayacak diye üzülür insan.
Özlüyorum artık dört mevsim değil hayatım sadece sonbahar.
bazı günler alabildiğine fizyolojik seyreden bir durumdur. acıktığını sanırsın, gidip tıkınırsın ama koca lokma ağzındayken daha yarım saat önce yediğini fark edersin.'hmmmmmmmfff' diye boşaltırsın nefesini ve ağır bi leşe dönüşen lokmayı ağır ağır çiğneyerek kalkarsın masadan.
özlenilenin dönme ihtimali varsa, bu süre daha da uzuyor. ve bazen, somuta değil; soyuta duyuluyor bu eylem. yanındayken mutlu olduğu bir insanın; varlığını değil de; varlığından duyduğu sevinci, mutluluğu, huzuru özlüyor insan. çevrendeki insanların, sadece ihtiyaç duyduğun, o; özlediğin insanın kimliğine bürünmesini sağlıyor. evet, anlatıyorsun birilerine derdini. birileri seni dinliyor, mutlu olmanı istiyor. ama hiçbiri, o değil. özlenilen, değil. özlemekten yorulduğun, değil...
olmayanhalden bir resimlik an istemek. anlar bitmez. anla gelir anla gider. geldiğinde ırzına geçersin veya geçmezsin. ama durmaz. dursa özlemezsin zaten. itersin ki özleyesin. manyak değilsin, insansın. hem olsun hem olmasın istersin. anlaşılan ölür. an gelir ölürsün. özlenirsin. nasıl bir şey ise, işin içinde sen yoktur. resimden kovulmuşsun canım yahu, anla artık.
özlenen kişiye eskisi gibi içten sarılmanın ve mutluluk yaratacak bir kavuşma yaşamanın söz konusu dahi olmadığı zamanlarda üzüntüden başka hiçbir faydası bulunmayacak duygudur.
görülen ama belirsiz duran bir ışık gibidir. özlem çekenin gördüğü ama; açıkça gördüğü geçmişin aydınlığına, bir türlü göremediği şimdiden yayılan bir karanlık gibi...
aydınlık bir karanlıktır özlemek. ve karanlık bir aydınlık.
abimi özlediğim kadar birini özledim mi bilmiyorum ben.. onu özledikçe gitmesine sebep olan insanlardan nefret ettim.. o geldikçe.. tekrar gittikçe nefretim arttı..
şimdi de ben uzaklaşıyorum ondan, niye oluyo, nası oluyo anlamıyorum ama yabancılaşıyorum.. "bi gel göriyim git" diyorum.. tek istediğim sarılmak.. konuşucak bi'şeyim bile yok..
