icten ice yer bitirir insani. Onu belli etmemek icin gulersin, unutmak icin konusursun ama olmaz her gulusun her konusmanin altinda ozlem vardir. Her aklina geldiginde bogazinda dugum olur ozlem... bazen sevdigini o gulen yuzunu ozlersin bazen de ayri yasadigin aileni... ozlersin ama iste... sansizin, bahtsizin biriysen bitmez o ozlem hep bogazinda dugum olarak kalir. Ozlem duygusunun en cokta ilk hissedilen zamani zordur. Kolun kanatin kirilmis ve kimsediz gibi hissedersin kendini. Kalabaliktir insanlar vardir ama sen hep yalnizsindir cunku yalniz hissedersin kendini. Oyle iki kikirdayip gulunce unutulan bir seyde degildir hep aklindadir.
bu duygu insana aldığı her nefesi işkence haline getirir. insanı nefes alamaz hale getirir. nefes aldıkça can acır, can acıdıkça nefes alamaz insan. sonsuz döngüye girmiştir artık.
aklima hep cemal sureya'nin "ozlemek; olmekten sadece iki harf fazla be cocuk" dizeleri geliyor. bazen ne kadar hakli oldugunu dusunmeden edemiyor insan.
özlediğiniz uzaktaysa üzücüdür, düşündürücüdür ama eğer bir de burnunuzun dibindeyse ve özlüyorsanız, o zaman daha üzücüdür. daha kötü tarafı üzüldüğünüzü de göstermezsiniz ona çünkü; burnunuzun dibindedir.
özlemek bir bakıma öğrenmektir. sabretmeyi,beklemeyi en önemlisi de gerçek bir aşık olmayı öğretir. özlemek kimine göre kötü olsa da güzel birşeydir çünkü biliyorsundur ki özlenen kişi geldiğinde ona kavuştuğun andaki mutluluğu çok az şeyde bulabilirsin.
en dermanı bulunamamış hali, bir insanı değil, o insanla geçmişini özlemektir. Dilersen on sene sonra bir anda dank edip de ikinize, büyük bir sevgiyle tam da aynı anda aynı yerde olmayı başarın. Dilersen başarırsın. Ama sanma ki o günlerdeki o mutluluk, o duygu tam da aynı şekilde seninle olacak.
