Öylece bakakaldım giderken ardından.
Hiç bu kadar kalmamıştı boğazımda hıçkırık.
Hani sevmek diyorlar sevmek ve ya sevmemek.
ikisinin arasında kaldım çıkışı olmayan yol misali...
hiç göremediğin birini özlemekten daha kötüsü yoktur. Kokusunu, yüzünü, saçlarını özlersin; hiç görmediğin, koklayamadığın, dokunamadığın tenini özlersin de bir türlü canlandıramazsın o duyguları kafanda, kalbinde... ama özlersin. sanki yıllardır görmediğin birini özler gibi özlersin. kavuşma isteğiyle, tutkusuyla özlersin.
Sessizliktir. Sessiz haykırıştır. Geceyi beklemektir. Lütfen rüyama girsin diye diye uykuya dalmaktır. Olur da gelirse rüyanıza ve tam uyanmak uzereyken rüyada olduğunuzu fark ederseniz uyanmamak için direnmektir.
insani bir eylem.
Hayatımda vitamin eksikliği hissettiğim gıdayı yemek gibi konumlandırıyorum.
Bir ihtiyaç oluyor bu bende.
Özleyecek birini icat ediyorum. ihtiyacım sona erince normalleşiyorum.
Muazzam bir duygu.
insanın boynunu büken duygu.en olmadık zamanda örneğin bir pilav yerken o bunu severdi dersin .aklına düşer, boğazın düğümlenir,o bir lokma zor geçer.kalbin acır, ruhun yaşlanır.tek teselli onunla yine karşılaşma ümidi olmasıdır.yoksa aldığın nefes dahi ağır gelir.
