insan özlüyor işte. Neyi özlediğini bile bilmeden özlüyor. Sadece bu duyguyu hissediyorum özlenen birisi bile değil. Bir özlem var sadece içimde.
düşününce istediğim yok bile ama öyle ağır ki birisine bağlandığında kolaylaşıyor sanki. Onu düşünmek özlemi hissetmekten daha kolay. Onunla hayal kurmak eskiye dair anıları canlandırmak tekrar elini tutmak gülüşünü görmek isteği sanki özlemi hissetmekten daha kolay geliyor.
Özlem geçmişe dair geçmişimde kimi istiyorsam o gün onu özlüyorum. Çoğu gün de aynı kişiyi. Zor olanı seçiyor gibiyim aslına bakarsan. Bu özlemi birisine adamakta bu ağır duygudan kurtarmıyor. Bu sefer de onun özlemi icimde aşkı tetikliyor. Asla karşılık alamayacağım. Aslına bakarsan bir süre onu da buna inandırabilirim. Belki biraz yaşayabilirim. Ama onu hayatımda da istemiyorum ki. Bu sadece yalanın yalanı doğurduğu gibi bir bağın başka bir bağı doğurması olur ama hepsi yalandan ibaret. Hepsi bir oyun..
Sadece içimdeki özlemi taşımak bunca uğraştan niye daha zor geliyor bilmiyorum.
Özlem çok zor bir duygu. Ve tanımı da yok. Çünkü içimde kalbimde midemde dönüp duran beynimi tetikleyip hücrelerime kanser gibi karışan adeta bir hastalık. Bu yüzden sevmiyorum özlemi.
Keşke diğer insanlar gibi özlem duymadan yaşamayı öğrenebilseydim.
Feride Hilal Akın – Yalnızlığın Ezgisi Şarkı Sözleri Bir sen, bir sigaram var üstüme sinen ikiniz de birbirinizden beter Kalabalık,uzun bir caddede tutumuşum yalnızlığın elinde Bilen varsa konuşsun şu ayrılığın dilinden Kurutsun kökünden elinden gelen Ki sen gittin ezgisi kaldı bu aşkın puslu sesinden Bir gece,uyanıp aniden; kan ter içinde,fırlayıp yerinden Bırak damlasın gözünden içinden gelenler Bağırsa gözlerin azarlasa seni, damlasa gözlerindem anlaman için Bu gece aşk Sen gel geceleri bir de bana sor Özlemek inan yaşamaktan daha zor Yolculuk var,toplandılar Hatıralar zoruma gidiyor
Kavuşacağını bilip özlemek güzel de kavuşamayacağını bile bile özlemek berbat bir duygu çaresizliği de beraberinde getirdiğinden.Sadece özlemiş oluyorsun ve elinden bir şey gelmiyor.Öyle kalakalıyorsun.
içimi birden saran duygu. Biz her sabah ve akşam öpücüklerle yatıp kalkan bir aileyiz ama insan bazen yakınındakini bile özler ya tam öyle hissediyorum.
bir insanın eğer özlediği hiç görmediği biriyse bu adına özlemek denilen ağır sızı daha da ağırlaşır. bu ağırlığın altında ezilirken hatırladıkça gülümsetecek, yükünü bir parça hafifletecek hatıraları yoktur çünkü. payına düşen işte bu türden katıksız, kupkuru bir özlemekse eğer işte o zaman özlemek ayarı kaçmış bir işkencedir.
önceden yaşanmış güzel bir olayı tekrar yaşama ihtimalinin olduğunu bilerek, mutlu bir özlemek olur. fakat bir dahası meçhul olan özleme, özlem duyasın bile gelmez. duyarsın ama içinde hep bir ukte olabilir. ve bu sadece bir tanımı, bir sürü özlemek tanımları olabilir.
