ötesini şimdilik bilemediğimizdir. hayattayken öldükten sonraki sonsuz yaşam isteği gayet doğal ve insani bir durum iken, belki de öldükten sonra zaten düşünemeyeceğimiz için bu isteğin de bir önemi kalmayacak. mesela şu an ölüm sonrasını hiçlik olarak tanımlarsak içimizi bir huzursuzluk kaplar çünkü sonsuza dek hiç olmak çok can sıkıcı ve hayal edilemeyen bir şeydir.gayet insani üşünüyoruz çünkü en basitinden sonsuza kadar canım sıkılır ne yaparım ben bile diyebilirsin. ama bunu sana düşündürten hayatta olan ve hala yaşayan halin unutma.
kim bilir belki de bir şeyler vardır ölümden sonra. öyle ki evrende bilgi bazı fenomenler dışında* hiçbir zaman kaybolmaz diye biliyoruz. biz de birer bilgi olduğumuza göre öldüğümüzde de bir şekilde evrende mevcut oluruz. kimileri bunu reenkarnasyona bağlar, kimileri de öteki dünyalara. belki de ileride ölüm ve sonrası diye tabir ettiğimiz kavramlara dair bazı bilgiler gün ışığına çıkarılır.
uzun zamandır kendisine karşı duyarsız olduğum yok oluştu. bu duyarsızlık sevdiklerimin ölüm ihtimaline karşı değil, kendi ölüm ihtimaline karşıydı.
ölümle ilgili bi söz vardır; ben varken o yoktur, o gelince de ben olmayacağım. bugün şirkete gelirken, onun gelip benim gitmeme çok az kalmıştı. kıl payıyla karşılaşamadık. şöyle ki, sol tarafımızdan gelen otobüse çok iyi geçirmemize rağmen yolcuların sadece ikisi ağır yaralandı. şoförün kaşı açıldı ama bilinci yerindeydi. ve ölüme karşı istediğiniz kadar duyarsız olun, nefesini ensenizde hissettiğiniz an kendinizi değil ama sevdiklerinizi düşünür oluyorsunuz istemsiz bir şekilde.
ölümle ilgili en büyük yanılgı kişinin başına geldiği sanrısıdır aslında. halbuki bu doğru değildir. ölüm kişinin başına gelmez, geride kalan herkesin başına gelir. ölüm, geride kalanlar için hayatın derdini sikeyim butonudur. aslında ne zaman ölürsün biliyor musun? nefes alamadığında değil. kalbin atmayı bıraktığında da değil. üzerine toprak serdikleri zaman da değil. sen yerin altında yatarken, çok sevdiğiniz o kız başkasıyla birlikte olduğunda, onu da seni öptüğü gibi öptüğünde, ona da sana sarıldığı gibi sarıldığında ölürsün. arada akıllarına geldiğinde dudaklarında bir buruk tebessüm de olsan arkadaşların senin yokluğunu bile hatırlamadan gülüp eğlenmeye devam ettiklerinde ölürsün. annen baban bile unutur seni bir gün. günlük rutinlerini devam ettirmeye başlarlar, seni hesaba katmadan. sensiz. işte o zaman ölürsün. sen yoksun, herkes devam eder, etmeli, doğru olan da bu zaten. ölüm hayatın sonu değil, sonucudur demiş birisi.
onca didişmenin onca savaşın gereksiz olduğunun herşeyin bir ipliğin ucunda olduğunun kanıtı..yaşa saygısı olmıyan, sanıldığından kolay gelen, beleş dağıtılan şey
Toprak sevdiklerimizi aldığı için mi bu kadar güzel kokar diye bi söz var, doğru. Kurtuluş mu başlangıç mı yoksa bir hiç mi anlayacağız. her ne kadar ölümü tatmak istesem de yaşanacak çok şey var.
