karanlık, boşluk, hiçlik. gerçek hiçlik. varken yok olma. hayallerin, düşüncelerin, umutların varken, canlı kanlı bir insanken birdenbire bir hiç olma.
karanlık.
bugün 16 yaşında gencecik bir kıza uğramış üzücü şey. ansızın ve inanması çok güç. duyan herkesi derinden etkileyen hayatın en acı gerçeği. şifası yok. karşı gelebilecek hiçbir şey yok. yalnızca sabır ve biraz daha sabır.
kibirli ve nankör insanoğlunun aslında hiçbirşey de olduğunu kendisine ve çevresine hatırlattığı tek gerçek. dünyanın doğuşundan bu yana yüz milyarlarca insan,hayvan,bitki,organizma öldü ölüyor.ne büyük deha olursan ol emanet bir ceket üstümüzdeki.
bu geçe şu başlıktaki bütün entryleri okudum.
Onlarca kez aynı şeyler yazılmış, demek ki onlarca kişiye aynı şeyleri hissettirmiş ölüm...
Ben sizler gibi duygusal cümleler kuramam, zaten doğru düzgün cümle de kuramam.
Bugün hayatımdaki en önemli insanın ölüm yıl dönümü... Yazacak bi şey bulamıyorum, ölüm üzerine söylenebilecek her şey söylenmiş gibi...
Hoşçakal büyük insan, hoşçakal büyük adam...
Birgün kavuşmak üzere, dünyanın en iyi insanı...
hayatın en büyük muamması. ölünce ne oluyor, nereye gidiyoruz?.. her ne kadar kutsal kitabımız ve peygamber efendimiz açıklamış olsa da insan bilinmeyene karşı meraklı oluyor. gidip de dönen yok ki kardeşim bize anlatsın. oralarda ne var ne yok?
ayriyetten kimine göre bir yok oluş ölüm. kurtuluş mu? bilmem. bazen onu bir kurtuluş sanıyoruz ama intihar edemiyoruz...
kurtuluş belki herşeyden, kaybediş belki herşeyi, tanrı'yı reddetme sebebiyken bazen, ona inanma sebebi belki. hüzünlerin en büyüğü olarak lanse edilir kimi zaman ama bu ölü için en iyisidir belki.
