yavuz çetinin mezar taşında yazan birgün gelir herkes kendi yoluna gider herşey nasıl başladıysa öyle biter sözünün ardından hayatın diğer yüzünü anlamlı kılandır...
Ölüm bile geç kaldıktan sonra
Bütün ilkleri sona bırakmanın belki de tam zamanı
Ben her şey bir ırmaktır sanırdım
Bunun için günlükler tutmaya kalktım
Ve tarihleri karıştırdım nasıl da
Aldım şapkamı gidiyorum şimdi
iniyorum kentin çekirdeğine
kendime yeni dalgınlıklar buldum son günlerde
Dev yapılar ufuk çizgisinin önünde birer parmaklık gibi
Kırmaya kalksam çocuklar uyanacak
Ben odama döneyim en iyisi
Öyleyse nice yağmur
Niye bir kız saçı gibi sokaklarda
Aynaya baksam kalbim görünür
Aklımda gitgide büyüyen yara
Bir ağacın en uzak dalı gibi sessizce çürür
Ölüm, evet ölüm bile geç kaldıktan sonra
kapiyi calar, bekler. bir sure sonra acilana kadar zile basar.
kapi acilmazsa kurbanini zilin sesinden intihara zorlar.
kapi acilirsa once bir kahve icilir, ardindan sevisilir.
herşeyin cevap bulacağı yegane andır. ve elbette sonrası da var ki, tüm inkar edilenler, tüm sorgulananlar gün ışığına çıkacaktır. herşeyin bir sebebi vardır, bütün emir ve yasakların ve bu sebepler ayrıntılarıyla cevap bulacaktır. korkulacak birşey yoktur, eğer biraz olsun imanınız varsa kalbinizde.
ama sürekli allah ın kitabıyla, peygamberiyle kafayı bozup, alay edenlerin hali ne olacaktır, bilemem.
yazık.
