Cok sevdigim halde bana mesaj atmiyor ve bende gurur yapip ona mesaj atmiyorum ama aklimda kalbimde onda. Birde eski hoslandigim cocugun bana beni sevdigini soylemesi.
son konuştuğum kız (ilişkim bile diyemiyorum) hasta edecek cinsten birisiydi. ne istediğini bilmeyen, bir sıcak bir soğuk davranırdı. lahmacun yemeyi seven, lahmacunun içersine çiğ köfte ve bulgur koyacak kadar da rahat birisiydi. gülüşü çok hoşuma gidiyordu. konuşması, gözleri, bazen de çocuksu tavırları.
ekşiden tanışmıştık. sevgilisinin ona yaptığı şeyler hakkında konuşurken tanışıverdik. sevgilisi tam bir douchebag derler ya öyle bir tipmiş. en azından yazdıklarına göre ben öyle anladım. zirvelere geldi. ilk gördüğümde büyülenmiştim. içimden bir ses acaba diyordu, diğer ses de sana bakmaz lan diyordu. hasta olduğunu duyduğumda hep yanında olmak istedim. arkadaşımdan duyduğum kadarıyla ailesiyle de iyi değildi. hatta annesinin yaptığı sarmaları yiyemeyecek kadar kötü. o günlerde annem sarma yapmıştı. bir kap alıp sarmaları dizip, 30 km yolu teptikten sonra evine kadar gelip sarmaları cesaret edip veremedim. çünkü tepkisinden çekiniyordum. veremedim diye kendime çok kızdım. çöpe salladım sarmaları. evini nerden biliyorsun dersen zirve sonrasında eve geç kalmış ve gidecek otobüs olmayınca kendim bırakmamı teklif ettim, gittik. kapısına kadar bıraktım. istese ana cadde üzerinde indir diyebilirdi. güveniyordu da belki? iyi geceler diyip yanağımdan öptü ama korkak bir ceylan gibi. hissettim. benden kaçıyor gibiydi. halbuki çok seviyordum. günler haftalar geçti, bazı insanlarla arasındaki bozukluktan dolayı benle de uzaklaştı. ne yapıyorsun dedim iyi ya tam da ben yatıyordum dedi, görüşelim dedi bakarız dedi. çok sevdiğim için kaçtı belkide. "seni öyle düşünemedim" dedi yıktı beni.
izahı zor bir dalgınlık halidir. kendinizi, elinizdeki bir kitabı buzdolabına koymaya çalışırken falan bulabilirsiniz, ya da buna benzer farklı örnekleri yaşarken. Bu halin Mutluluğu da, hüznü de Kontrol etmesi zor bir tuhaflıktır. böyle güzel bir duygunun mutsuzluğa evrilme ihtimali olmasa keşke...
üstüste bütün dumanını içe çekmek değil, adeta yediğin sigaranın, dördüncüsünü aşırı kalp çarpıntısı ve ağır mide bulantısı ile çaresizce söndürmektir.
katlanmaktır çok sevmek. kavgaya, gürültüye, yalanlara, belki aldatılmaya..
yeminler etmektir, sözler vermektir. bazılarını tutamayacağını bile bile. affetmektir yeminini bozanı. tekrar tekrar güvenmektir ona. çok sevmek, hem cesurluk ve hem korkaklıktır.
ezilmektir. seni azarlamasına katlanmak, herkesin ortasında küçük düşürse bile unutmaktır. bazen bu konuda kızsan ve onu kırsan da, bir saat sonra pişman olmaktır.
güvenememektir çok sevmek. hep gitmesinden korkmaktır. kaybetme korkusuyla yanıp tutuşmaktır.
çok sevmek, güvenmektir. ölesiye güvenmek... seni aldatmış olsa da, çok acı çektirmiş olsa da onun gözlerine inanmak, tekrar yapmayacağını bilmektir. aşkın ateşinin her kötü anıyı yakmasını beklemektir.
affetmektir. defalarca sözünü bozsa da, seni üzse, çok kırsa da "git" diyememektir.
"kal" diyebilmektir çok sevmek. içten içe gitmeni istediğini bilsen de, ona muhtaç olduğunu gösterebilmektir.
çok sevmek, çok pişman olmaktır. ayrılmayı, ona dair eşyaları yok etmeyi düşünmekten utanmaktır. söylediğin sözlerden pişman olmak, zamanı geri çevirebilmek için anlamsızca tanrı'ya yakarmaktır.
çok sevmek, iliklerine kadar hissettiğin bir duygu, gözlerinden akan tane tane yaşlardır...
