çocuk diye tabir ettiğimiz insan yavruları* şirin olmakla birlikte işlerine gelmeyen durumlarda küçük birer şeytana da dönüşebilirler. her zaman kendi istedikleri olsun, istedikleri zaman yesin, istedikleri zaman içsin, istedikleri zaman uyusun, istedikleri zaman oynasın isterler. yetişkin bir insandan daha tiz ve de yüksek sesle * çığlık atabilirler. okuldan pek haz etmezler*. meraklıdırlar, her türlü soruyu çekinmeden sorarlar*. tabii istisnalar da vardır. her çocuk hareketli, hiperaktif, sosyal veya girişken değildir. kimisi de sus pus oturur bir köşede, annesinin babasının sözünden çıkmaz. ama karakteri nasıl olursa olsun çocuklar çok sevilir*. evli çiftlerin çoğunun sahip olmak için yanıp tutuştuğu varlıktır. dünyaya gelince "bir büyüse keşke" dersiniz ama çocuk büyüdükçe dertleri de büyür. yine de sahip olunası varlıktır.****
18 ocak 2008 tarihinde seyirci ile bulusacak fantastik Türk filmi.
filmin basrollerini Tuba Ünsal, Hayko Cepkin ve ''babam ve oğlum'' filminden hatırladığımız çocuk oyuncu Ege Tanman paylasıyor.
hayko cepkin filmde hiç konusmayıp, her konuyu triplerle anlatan kötü adamı canlandırıyor.
rol model edindiği kişiye göre karakteri şekil alan insan.
tecrübesizlik, saflık, sevimlilik, tebessüm, kahkaha, renk, yenilik, yaratıcı fikirler, kirlenmemiş bir ruh, oyun, sınırsız hayal gücü, şefkat, şeker, çikolata, park, bisiklet, anne, baba, okul...
kimi çocuğu, sahneye çıkartıp böğürte böğürte şiir okuturrur yada ilahi söyletirirsiniz ama bundan çok daha iyisini yapabilecek potansiyele sahiptir çocuklar.
bu kelimeyi yaşıtımız olan eşek kadar insanlar için de kullanırız. mesela "iyi çocuk" dediğimizde 18 yaşından küçük bir vatandaştan bahsetmiyor olabiliriz. bir de bu dediğim kullanım, kızlar için geçerli değildir; bir kadına "iyi çocuk" denmiyor, "iyi kız" deniyor. bu da gösteriyor ki erkekler büyüseler de çocuk kalıyorlar...
saflık temizlik güzellik. hep olunmak, istenen ulaşılmak istenen, fenafillah seviyesi.
aslında bize doğduğumuzda o seviyedeyizdir ama zmanla onu kaybederiz.
