geçmişte dünyanın olağanüstü büyük uygarlığı bugün batı kapitalizminin ucuz işçi cennetidir.
son 20 yıldaki kalkınma hamlesi abd ve avrupa'ya rağmen değil bizzat onların desteğiyle olmuştur ve günü geldiğinde yine onlar tarafından paramparça edilecek bir ülkedir sadece sırasını beklemektedir.
askeri alanda abd ile kıyaslanamayacak derecede geridedir. hem ayrılan kaynak hem de gelinen teknoloji göz önüne alındığında abd bugün çin'in yüzyıl ilerisindedir desek yalan olmaz.
çin'in en önemli gücü ucuz işçilik ve nüfus. onun dışında pek de bir numarası yok.
bugün haberlerde çin'in ilk uçak gemisini denize indirdiği söyleniyordu. şöyle bir baktım, adamlar o gemiyi bile kendisi yapmamış. ukrayna'dan satın almışlar ki o gemi ukrayna'ya da sovyetlerden miras kalmış.
çin bugün yarım yamalak da olsa ilk uçak gemisini denize indirirken acaba diğer ülkelerde kaç uçak gemisi var acaba diye merak ettim ve şöyle bir araştırdım.
brezilya, fransa, hindistan, ingiltere, tayland ve rusya'da birer tane, ispanya ve italya'da ikişer tane.
abd'de ise 20 tane.
evet yanlış duymadınız. dünyanın toplamında 10 tane, abd'de ise 20 tane uçak gemisi var.
çin tamam büyüyen bir ekonomiye sahip ve askeri anlamda da atılımlar yapmaya çalışıyor, ama abd ile arasında hala kıyas götüremeyecek bir uçurum var.
kısacası efendim sam amca hala amcalık pozisyonunu güçlü bir şekilde koruyor.
Facebook ve twitter kullanmanin yasak oldugu ulkedir. Facebook ve twitterin bile cakmasini yapmislardir. Bu ulkenin insanlari * insanin asabini bozacak sekilde yemek yerler. * cin'de butun unlu markalar devletin koydugu yuksek vergiler yuzunden cok pahalidir. Bu yuzden amerika'ya gelen bir cinli tam bir alisveris manyagi olabilir. En ilginc seyse bu ulke ve insanlariyla ilgili cin malina guvenmemeleri, alisveris yaparken bilhassa cin mali olup olmadigini kontrol etmeleridir.
ekonomisini tamamamen abd ye yaslamış olan memleket. olm bu nasıl komünizm ben anlamıyorum, hem komünist geçiniyosun hem de dış sermayeye kapılarını sonuna kadar açıyorsun. onun dışında suriye mevzusunda çinin abd ye kafa tutması da apayrı bir olaydır.
ben çin de yaşasam anasını satiim ben de kendimi jimnastiğe eskrime neyin veririm. başka türlü olamaz.
adamlarda heyecan yok. kavga desen yok. aşk desen yok. sohbet muhabbet sınırlı. belli bir vaden var doldurman gereken. senin muadilin milyonlarca insanla beraber oluşturduğun çarkın minik bir dişlisisin.
ben bu durumda kendime tek bir heyecan kaynağı yaratabilirdim: olimpiyatlar. yarışlar. adrenalin. lan gümüştü bronzdu aman altın geliyo diye diye ancak yaşadığımı algılarım. damarlarımda kanın dolanıp tur attığını anlarım.
yüzyılın başarısızlığına imza atacak olsam bile, dediğim gibi, ben çinli olsam... atarım kendimi spora. öyle.
olimpiyatlarda elde ettikleri başarının nüfus fazlalığından çok bu tarz bir güdülenmeye bağlı olduğunu düşünüyorum.
