istisnasız her gün içtiğim içecek. Muhabbet ile iyi gider. Dost ile iyi gider. Sevgili ile çok daha iyi gider. Çok konuşan pezevenk ile gitmez. soğumasına sebep olur. içebilmek için yeri gelir bardağına 5 tl ödersin. Yine de iyidir iyi.
Şuan yılın ilk hasadı yapılan yüce yaradanın bizlere bir lütfu. Az önce toplayıp fabrikaya gönderdik. Sefasını da cefasını da çok çekerim. Çay bir tutkudur ama içerken çekilen çileleri hatırladıkça daha da değerini bilirim. Çaylıktan kalan yorgunluğumu şuan yine çay içerek atıyorum.
Küçük, bodur bir ağaç mı diyeyim bitki mi öyle bir şeydir. Özel bir toplama aleti yani çay makası vardır. Kocaman bir makas düşünün. Siz çayları kestikçe makasın ucuna takılı torbaya gider. O torba dolduğunda gider büyükçe bir bezin üstüne boşaltırsınız. Böyle böyle dolar. Dolunca Bezin 4 yanından tutar tam ortada bağlarsınız ve kilolarca çayı çay markalarının alım yerlerine götürürsünüz. Alım yerlerinde felaket sıra olur, sıraya girersiniz ve çayınızın tartılmasını beklersiniz. Tartılınca da çay defteriniz vardır oraya yazarlar. O bezi bir ucundan tutup koca bir çay yığınına boşaltırlar ve size bezi geri verirler.
Bu çay bahçeleri aşırı eğimlidir. (En azından bizim oradakiler) ve o bodur çay ağaçları olmasa yuvarlanır ölürsünüz öyle bir risktir. Azıcık da para verirler hiç aldığınıza değmez.
Kısaca çayı yeşil olarak alır yeşil olarak teslim edersiniz, yaprak yaprak. O ufalama ve karartma işlemi bizi aşar.
Bir de bildiğim kadarıyla yalan olmasın ama 3 kez çay alınır yılda. Biri ilkbahar sonu, biri yazın, biri de sonbahar başı. Ailemden hep çay mevsimi geldi telaşı duymuşumdur.
