hayatımda bir kez gitmenin nasip olduğu zehirli şehir. öyleki, şehre girmeden önce yıkattığımız beyaz renkli caanım toyota 1 gün kaldığımız şehirden ayrılırken sarı toyota olmuştu. belki bugünlerde düzelmiştir, teknoloji filan...
ereğlili olmama rağmen 14 yıl boyunca her haftasonu gidip geldiğim, yeri geldiğinde güzel arkadaşlıklar edindiğim yeri geldiğinde merdivenlerine küfrettiğim, fakat her gidişimde kozlu yolundan şehiri gördükçe manzarasına hayran kaldığım, hüzünlü kömür karası gözlere sahip olduğunu hissettiğim ilim.
aslına dönen mutlu eden şehir. 5 yılımı geçirdim yaşadım sevdim taptım o şehre... 2004 yerel seçimlerinde ordaydım ve solun en büyük silahı olan zonguldak, solunu yitirmişti eksik kalmıştı... ama buna sadece bir dönem izin verdi. şimdi akp ye yol verdi attı paramparça etti... dün ordaydım, insanlar evet biz aslımıza döndük der gibi hınca hınç doldurmuştu yeni açılan alışveriş merkezini... gözlerim doldu... sonra ereğliye döndüm ki; ereğli de teslim etmemiş medeniyetini %53 le hala sol tarafının güçlü olduğunu göstermiştir...
memleketim değildir ne ereğli ne zonguldak. ama birinde 5 senem geçti, birinde 3 senedir yasıyorum... zaten hep severdim ya şimdi daha bi seviyorum, daha bi sevinçle istekle yaşıyorum...
üniversite kayıtları için birkaç günlüğüne gittiğim, ilk bakışta hoş bir izlenim veren, güneyin cehennem sıcağından gittiğimden mütevellit havası beni benden almış, insanlarının insan kelimesinin anlamını hakkıyla veren şehir.
belki çok modern değil ama medeniyetten sonuna kadar nasibini almış insanların memleketi.
dışardan üniversite için gelen abilerimizin ablalarımızın gelmeden önce, 'yaw şu zonguldak nası bi yermiş, bir araştırayım.' diyerekten fotoğraflarına baktığı ve geldikten sonra hayal kırıklığına uğradıkları şehrimizdir. fotoğraflarda hep güzeldir ama o kareye dahil olduğunuzda o kadar da güzel olmadığını fark edersiniz.
şehrin yegane ulaşımı olan trenlerine bindiğinizde, mahalle dolmuşundaki samimiyet ve rahatlık ciddi ciddi garipsense de sonradan normal gelmeye başlar. zira tren denilen vasıtalardaki yolculuklar genellikle monoton ve soğuktur. almanya'ya ve yurtiçinde muhtelif şehirlere göç veren bu şehir epey kan kaybetmiştir\kaybetmektedir.
yürüme 10 dk da biten çarşısı, rutubeti, limandaki kirli denizi bir yana koyduğumuz zaman, dağları, yeşilliği, köyleri, ılıksusu, manzarası, tepeleri ile unutulmayandır. filyos u sevilen, derelerine girilendir zonguldak. çocukluğunu dağda geçirmiş biri olarak yaşanılası bir yerdir. hani küçükken korkup dolaba saklanılır ya o dolap zonguldaktır, saklar sizi.
sürekli kömürle adının anılmasından dolayı zihinlerde kara izler bırakan, aksine yemyeşil tepelere sahip, küçük şehir. üstü gür ağaçlarla, yeşilin onlarca tonuyla kaplı kayalık tepelerin altında uzanan masmavi karadeniz'in üzerinden güneşi batırmak pek bir keyiflidir. şehrin ortasından geçen boklu derenin denize düküldüğü yerde bu dönemlerde bir panayır kurulmaktadır.
daha iyisi yapılana kadar* şehirde konaklanacak en güzel yer emirgan oteldir. muhteşem bir manzaraya sahiptir.
1.5 yıl aradan sonra yeniden uğradığım şehir.insanları daha da değişmiş gördüm, terminalden çıkıp,çarşı içinden kalacağım eve doğru giderken, insan profilinden bir anda burası istiklal caddesi mi diye düşündüm, sonrasında zonguldak'ta gidelebilecek nadir iyi yerlerden birisi olan, maden mühendesleri cemiyetine gittim, genç erkekler ve kızlar arkadaş grubu halinde eğleniyordu, gecenin saat 9'unda içkili bir mekanda, başka bir anadolu şehrinde böyle bir manzara görebilceğimi sanmıyorum, sonrasında kalacağım eve geldiğim vakitte apartmanın önünde gene gençler rahatça oturuyordu, daha önceleride demokrat bir şehirdi ama gözüme daha da değişmiş geldi. bugün öğrendiğime göre birde ''dedeman otel'' açılıyormuş beş yıldızlı, 2009 yılında hizmete gireceği söyleniyor, bu otelde şehrin çehresini önemli ölçüde değiştirecektir, bunun yanında şehirdeki işsizlik sıkıntısı tam gaz devam ediyormuş, dükkan sahipleri gene kan ağlıyor, umarım şehrin sosyal rahatlığının yanına, birde 1955-1995 arasındaki gibi ekonomik rahatlık eklenir. birde cemiyetteki kart sesiyle piyanist şantör olmuş cengiz abi olmasa, herşey güzel olacak, yok yok aslında ekonomik rahatsızlığın sebebi bu adam, şehire gelen rus işadamlarını sesiyle kaçırdığı söyleniyor, yapma bunu cengiz abi...
çok küçük bir yer olmasına rağmen türkiye de sosyal hayat olarak en medeni şehirlerden biri. 12 ye kadar yol boyu yapması özlenen şehir. yine de garip atmosferi rahatsız edicidir.
