5-6 metrelik boylarıyla zürafaları benekli bir kuleye benzetebilirsiniz Zürafaların en uzun yerleri boyunlarıdır Boyunlarının uzun olması, ağaçların en üst dallarına kadar uzanıp oradaki filizleri ve bitkileri yiyebilmelerini sağlar Zürafaların, hiç çiğnemeden yuttukları bu dikenli bitkiler önce dört bölmeli midelerine gider Daha sonra bunları sindirmek için tekrar ağızlarına gönderir ve burada çiğnerler En sonunda da tekrar yutarak midelerinin bir başka bölmesine gönderirler
Ancak, burada çok ilginç bir ayrıntı var Biraz evvel bahsettiğimiz gibi zürafalar midelerindeki dikenli bitkileri çiğnemek için ağızlarına geri gönderirler Fakat, bu çok uzun bir yolculuktur Besinin mideden ağza gidebilmesi için, beneklinin yaklaşık 3-4 metre uzunluğunda olan boynundan yukarı doğru çıkması gerekir Sizin de tahmin edebileceğiniz gibi yemeklerin kendi kendine oraya çıkabilmesi mümkün değildir Peki, zürafaların bunu nasıl başardıklarını merak ettiniz mi? Hemen söyleyelim Zürafalar, besinleri yemek borusundan yukarı doğru çıkaracak asansör benzeri bir sisteme sahiptir.
osmanlıca da zarif kişinin çoğul hali. zürafanın düşkünü beyaz giyer kış günü. bir deyim olmasına rağmen barış manço tarafından şarkıya da konu olmuştur.
zarif anlamına da gelmektedir. ince ahenkli uzanan boyunları onları zarif göstermektedir. zürafanın düşkünü beyaz giyer kış günü lafında bu hayvan kastedilmemektedir.
bir de anektod: rakıyı seven bektaşi zürafayı gördüğü zaman bu ne rakı içer diye içlenip hayvanı kıskanmıştır. rakı içenler bilir, rakı içmenin en zevk verdiği an, ağızı geçtikten sonra bademciğin altından mideye inerken verdiği keyifitr.
