yaz bitti, yaz bitti
yüksek sesle söylüyorum bunu kendime
her yerde söylendiği gibi
yaz bitti, yaz bitti
hiçbir şey, hiçbir şey
hiçbir şey
yalnızca üşüyorum şimdi
insanın, anlamsız efkârına sebep olan durum. yaprakların dökülüşüne, ağaçların çıplaklık protestosuna tahammül edememek durumu... bir şiir belki fotoklip eşliğinde upload ettiğimiz vakti zamanında zihnimize. ama gerçek, gözle görülür, elle tutulur gerçek: yaz bitti...
zamanında çok popüler olmamış bir yaşar şarkısı. güzel şarkıdır ama, tekerleme gibi söylemesi pek zevklidir.
--spoiler--
ya kalem bitti ne naz
bu yalan gibi biraz
ya istilada kalpler sessiz
yazilmadi postacilar issiz
mevsim biterken boyle asklar da biter
baska biriyle baska, baska sehirler
yaz yaklasinca duser akillir basa
sonra postacilar ise yagmurlar bitince
--spoiler--
bu senenin ilk yaz bitti si benden gelsin. sabah hatta öğlen uyanınca çılgın bir yağmur, hava kurşun gibi ağır, anladım ki yaz bitti, yaz gitsin, yaz bitsin.
şimdi camdan dışarı bakıyorum da, yazın son günleri de coğrafyamızdan çıkıp gitti...
aslında yaz bana hep bir ilişki gibi gelmiştir. ilk günleri çok çekici, çok güzel ve tatlıdır. ayaklarını yerden keser, farklı bir dünyada yaşadığını düşünürsün. sonra yavaş yavaş yere doğru iner. hatta bazen aniden bastıran sıcaklarla çakılırsın. gerçeklerle karşılaşırsın.
sanki biri seni sıkıştırıyormuş gibi hissedersin, gidecek hiçbir yerin yoktur, ılık ılık terlersin, sonra bir bıkkınlık ve boğulma hail yaşarsın. yaşadığın an ağır gelmeye başlar, kadınların tabiri ile dondurma, deniz, havuz, serin bir yaz akşamı gezintisi gibi tatlı kaçamaklarla rahatlatsa sonunda döneceğin yeri bilirsin, için sıkılır.
sonra bazı gerçeklerle yüzleşmeye başlarsın, ayrılma kararı alınır ama her şeyde ayrı bir hüzün, bir üzüntü. ama kaçarı yok bitecek yaz. güzel günleri her ne kadar her ne kadar yaşarken pek güzel olduğunu düşünmesen de gülümseyerek hatırlar veda edersin
